در سال 1962 ملکوم لیز که در گذشته با واحدهای مدیریتی  نیروی هوایی و سرویس  های امنیتی همکاری میکرد به مرکز نیروی هوایی ویلت شایر منتقل شد تا فعالیت های امنیتی خود را ادامه دهد .او می گوید بیشتر فعالیت های او کارهای روتین و عادی همیشگی بوده ، ولی قسمت هایی از کارش حتی از داستان های تخیلی هم عجیب تر به نظر میرسید.مثلا صبح یکی از روزهای اوایل سپتامبر 1962 کسی با پایگاه آنها تماس گفت و گزارش داد که یک بشقاب پرنده بالای محوطه سنگ های ایبوبر معلق ایستاده است.او میگوید که هرازگاهی گزارشاتی از این دست به پایگاه میرسید که درباره بشقاب پرنده آن روز به دست آنها رسید مربوط به یک هفته پیش تر میشد.بنابراین پرونده آنها بدون توجه زیادی به مقامات بالاتر که درآن زمان در ساختمان های دولتی آکتون قرار داشتند و در سال 1977 به رادلو منور منتقل شدند ارائه شدند .اما نکته عجیبی در مورد این گزارش قابل توجه بود.

شاهد این ماجرا خانم میانسالی بود که تمام زندگی اش را در ایبوبری گذرانده بود او شیفته آثار باستانی آن ناحیه بود. شب ها به محوطه های باستانی میرفت و درباره آنها و تاریخی که پشت سر گذاشته بودند فکر میکرد. در شب حادثه او ساعت 10:30 شب در حال قدم زدن در میان سنگ های باستانی بود که متوه یک گوی کوچک نورانی معلق در هوا شد.قطر آن حدود 60سانتی متر بود و به آرامی میان سنگ ها پرواز میکرد.

او با تعجب میدید که چگونه در حالی که این گوی درخشان در ارتفاع 4 متریو تا فاصله حدود 5 متری به او نزدیک میشود فلزی مایع از زیر آن چکه کرده و روی زمین می ریزد.سپس ناگهان این گوی درخشان با نوری سفید رنگ منفجر میشود.

او برای لحظه ای دید خود را به دلیل شد نور از دست میدهد و روی زمین می افتد.زمانی که بینای خود را باز می یابد با منظره وحشتناکی مواجه میشود.گوی نورانی دیگر آنجا نیست اما جلوی او روی زمین یک کرم غول آسا در حال تکان خوردن است.براساس گزارش او این کرم حدود یک و نیم متر طول 20 یا 25 سانتی متر قطر و پوستی شیری رنگ داشت .همین طور که او به آرامی از جای خود برمی خاست سر این جانور به سمت او چرخید و دو چشم برآمده اش را باز کرد.زمانی که این موجود شروع به حرکت به سمتش کرد او جیغ بنفشی کشیده و با تمام قدرت از آن محل دور شد.

زمانی که به خانه رسید در را محکم پشت سرش به هم کوبید و بلافاصله با پایگاه تماس گرفت .برای مدتی طولانی خودش را در خانه حبس کرده بودو جرات نداشت از آنجا خارج شودتنها پس از اینکه مدت زیادی با او صحبت کردند قبول کرد به محوطه واقعه بازگردد.

همکار لیز گفته بود که هیچ مدرکی دال بر حضور یوفوی مذکور کرم یا هر چیز دیگری که بود نتوانسته بود در آنجا پیدا کند.تنها چیزی که آنجا دیده می شد یک رد حدود یک متری از ماده ای لزج روی زمین بود که ب نظر نمی رسید مربوط به یک حلزون باشد.او به سرعت خود را  به خانه آن خانم رسنده و با کمک او یک قاشق از این ماده را در یک لیوان برای آزمایش برداشت.

او پس از اینکه به آن خانم اطمینان داد به گزارش او با جدیت برخورد خواهد شد از او خواست که در مورد آن با کس دیگه ای صحبت نکند او با نمونه ای که تهیه کرده بود به پایگاه بازگشت در نهایت گزارش مفصلی از این ماجرا تهیه و به همراه نمونه به مقامات بالاتر ارائه شد.لیز می گوید که ماموران ارتش با لباس شخصی به مدت یک هفته در این محوطه پرسه میزدند تا مدارک بیشتری در مورد آن پدیده یا هر چیز غیرعادی دیگری پیدا کنند.ولی پس از این مدت هیچ مدرک دیگری در مورد این ماجرا پیدا نشد و پرونده بسته و آرشیو شد.

نسی و دولت

پرونده های آزاد شده در سال 2005 نشان میدهند که طی نیمه  دوم دهه 1970 دولت مارگارت تاچر توجه زیادی به استفاده از دلفین های تربیت شده برای مشخص شدن حقیقت مشهورترین جانور ناشناخته یعنی "هیولای لاخ نس" از خود نشان داد.

اگر واقعیت این جانور اثبات میشد.این مساله تاثیر شگرفی بر صنعت توریسم منطقه می گذاشت.

ولی انجمن اسکاتلندی مبارزه با آزار حیوانات اصلا از این ایده استقبال نکرد و در نتیجه این پروژه به فراموشی سپرده شد.اما انگار قرار نبود پرونده نسی به این زودی ها بسته شود.

چون در اواسط دهه 1980 ماموران تاچر شروع به بررسی این مساله کردند که آیا ماهیگیرانی که در دریا به صید مشغول بودند خطری جدی برای نسی ددربردارند یا خیر.در حقیقت برای مدتی کوتاه حتی بحثی بر سر اینکه برای حفاظت از نسی قانون هایی وضع شود هم بین مسئولان در گرفت.جریمه و حتی زندان برای کسانی هم که فعالیتی در جهت از بین رفتن نسی کنند توسط عده ای پیشنهاد شد.

در نهایت عده ای از دانشمندان موزه بریتانیا به این نتیجه رسیده اند که این جاندار واقعا وجود دارد و چارچوبی قانونی برای حفاظت از این هیولا وجود دارد اما متاسفانه دولت تصمیم گرفت صحبت ها بیش از این ادامه نیابد.

در سال 1965 مرکز شناسایی اطلاعات پایگاه نیروی هوایی برمتون با دقت فیلمی را که در سال 1960 گرفته شده بود مورد بررسی قرار دادند این فیلم نسی را نشان میداد که در سطح دریاچه حرکت میکرد.گزارش آنان در مورد فیلم به این صورت بود:"میتان مشخصا دید چیزی که در فیلم دیده میشودزیردریایی یا وسیله ای زیر آبی نیست.در نهایت میتوان گفت آنچه دیده میشود یک جاندار است.

منبع :دانستنیها

*در کتاب جانوران اسرا آمیز در مورد این فیلم ویدیویی نوشته : فیلم تار است و بخش کوچکی از جانور بیرون از آب بوده و نمیتوان درباره اندازه و شکل آن بدرستی نظر داد."در فیلم گاهی اوقات بخشی نوک تیز از آب بیرون میزند که روی آن چشم ،گوش یا دهان پیدا نیست.نتیجه کاملا نا مشخص است.

نیجه گیری با خودتون